ลมหายใจและรอยยิ้ม
ใน “ลมหายใจและรอยยิ้ม” สรรพสิ่งขับเคลื่อนด้วยความรัก ชีวิตไม่มีจุดจบ ชีวิตไม่มีโดดเดี่ยวเดียวดาย ความรักและความสัมพันธ์แทรกกายอยู่ในสรรพสิ่งอย่างที่อาจไม่เคยสังเกตสังกามาก่อน
วรรณรูป:ตรึงตากลบท
ไม่เพียงเฉพาะตัวอักษร แต่การเอาภาพตัวอักษรหรือรูปภาพต่างๆ มาเรียงกันก็สามารถสร้างสรรค์บทกวีได้โดยที่บางครั้งอาจไม่ต้องเขียนเป็นถ้อยคำใดใดเลย
ในท้องปลาวาฬ
บทบันทึกถ่ายทอดการปฏิสัมพันธ์ต่อโลกภายนอก-ภายในของกวีที่มีต่อหน่วยเล็กๆ (ซึ่งอาจจะใหญ่ที่สุด?) อย่างตัวเอง จนกระทั่งถึงหน่วยใหญ่ๆ (ที่อาจจะเล็กที่สุด?) อย่างโลก
หลบเวลา
เพราะโลกนี้มีเวลาเราจึงเร่งรีบจนไม่มีเวลา มาร่วมกัน “หลบเวลา” ไปกับตุล ไวฑูรเกียรติ (อพาร์ตเมนท์คุณป้า) มาดูกันว่าเมื่อกวีร็อคผู้นี้ “หลบเวลา” เขาได้พบเจอกับสิ่งใด
เหลืองแดงหล้าฟ้าเดียวกัน
ท่ามกลางรอยร้าวของบ้านเมืองที่ยากจะประสาน สองนักเลงกลอนใช้หนึ่งฉันทลักษณ์เป็นพื้นที่ในการวิวาทะ และมันไม่จบลงด้วยการวิวาท ทั้งยังกลายเป็น “บันทึกสามัญชนบนรอยแตกแยกสยาม” อีกด้วย
ประเทศของเราและเรื่องเล่าหลายๆ เรื่อง
ใน “ประเทศของเรา” ยังมี “เรื่องเล่าหลายๆ เรื่อง” ที่อาจไม่เคยมีใครรับรู้ บัดนี้ อภิชาติ จันทร์แดง ได้นำเรื่องราวที่เขาพบเจอมาบอกเล่าและตั้งคำถามกับมันไว้ที่นี่แล้ว
กอปร
ความทุ่มเทอ่านหนังสือที่มีเนื้อหาว่าด้วยควอนตัมฟิสิกส์ ก่อเกิดบทกวีแปลกใหม่ที่จะพาคุณเข้าสู่ความมืดมิดที่เต็มไปด้วยแสงเจิดจรัสแห่งกำเนิดและคงอยู่ของสิ่งต่างๆ ในเอกภพ ไม่ว่าดวงตาของเราจะมองเห็นมันหรือไม่ก็ตาม
เมื่อยอารมณ์
ย้อนเวลาหาอดีตกับบทกวีแสบๆ คันๆ แห่ง “สำนักศิษย์สะดือ” (ก่อตั้งโดย “ศุ บุญเลี้ยง” และเพื่อน) ที่จะมาสร้างความขบขันอันเมื่อยขบให้กับอารมณ์ของคุณ ร่วมสร้างความแสบคันโดย “ชิงชิง กฤชเทียมเมฆ” (วาดภาพประกอบ) และ “นิ้วกลม นมหูด” (เขียนคำนิยมปนแค้น)
เพียงเสียงนกบนดาวเคราะห์น้อย
บนดาวเคราะห์น้อยที่มีพื้นที่เพียงสามบรรทัด นกน้อยแห่งกระท่อมผิงดาว-อิงจันทร์ ขับขานบทกวีถึงแม่ที่ปลูกผักในสวน, กวีผู้ปลูกอักษรในกระดาษ, ทหารที่ไม่ยิงแม้แต่ศัตรูของตัวเอง และสิ่งต่างๆ ที่มันมองเห็น
มกรา ’52
“ตุล ไวฑูรเกียรติ (อพาร์ตเมนต์คุณป้า)” บอกเล่าเรื่องราวของอเมริกาในยามที่ผู้คน (ทั้งโลก?) ถูกทำให้เชื่อว่ากำลังมาถึงจุดเปลี่ยนจากการขึ้นนำของบารัค โอบามา ประธานาธิบดีผิวสีคนแรกของสหหรัฐอเมริกา